غزل

ورځ دى تيره په شومۍ کړه شپه له خوابه

Rahman Baba

ورځ دى تيره په شومۍ کړه شپه له خوابه

خداى به کله يادوى خانه خرابه

په شتاب شتاب دى تله دي که پوهيږى

غافل مه شه ددى عمر له شتابه

دلته دم او قدم دواړه په حساب دي

پل غلط د لارى مه ږده بى حسابه

په هغه جهان به څنګه جواب ورکړى؟

چى په دى جهان عاجز يى له جوابه

د کاغذ په کشتى سيل به کړى تر کومه

دا کشتى به دى مرګى کاندي غرقابه

چى آفتاب يوه نيزه شي ته به څه کړى

اوس چى سيورى له ورتښتۍ له آفتابه

په آزار د چا راضى مه شه رحمانه

که خلاصى په قيامت غواړى له عذابه