غزل
ورځ دى تيره په شومۍ کړه شپه له خوابه
Rahman Babaورځ دى تيره په شومۍ کړه شپه له خوابه
خداى به کله يادوى خانه خرابه
په شتاب شتاب دى تله دي که پوهيږى
غافل مه شه ددى عمر له شتابه
دلته دم او قدم دواړه په حساب دي
پل غلط د لارى مه ږده بى حسابه
په هغه جهان به څنګه جواب ورکړى؟
چى په دى جهان عاجز يى له جوابه
د کاغذ په کشتى سيل به کړى تر کومه
دا کشتى به دى مرګى کاندي غرقابه
چى آفتاب يوه نيزه شي ته به څه کړى
اوس چى سيورى له ورتښتۍ له آفتابه
په آزار د چا راضى مه شه رحمانه
که خلاصى په قيامت غواړى له عذابه