غزل

ورځ دى تيره په شومۍ کړه شپه له خوابه

Rahman Baba

ورځ دى تيره په شومۍ کړه شپه له خوابه

خـــــداى به کــله يــــادوى خـــانه خــــرابه

په شتــاب شتـــاب دى تله دي که پوهـيږى

غــــافل مـــه شـــه ددى عمــــر له شتـــابه

دلتـــه دم او قــــدم دواړه په حســــاب دي

پل غلــــط د لارى مـــــه ږده بى حســـابه

په هغه جهـــان به څــنګه جـــواب ورکړى؟

چـــى په دى جـهان عاجـــز يى له جـــوابه

د کاغـــذ په کشتى سيـــل به کړى تر کومه

دا کشتى به دى مـــرګى کانــــدي غـــرقابه

چى آفتـــاب يوه نيـــزه شي ته به څه کړى

اوس چــى سيـــورى له ورتښتۍ له آفتـابه

په آزار د چــــا راضى مـــه شـــه رحمـــانه

که خلاصى په قيـــامت غـــواړى له عذابه