غزل
ورځ دى تيره په شومۍ کړه شپه له خوابه
Rahman Babaورځ دى تيره په شومۍ کړه شپه له خوابه
خـــــداى به کــله يــــادوى خـــانه خــــرابه
په شتــاب شتـــاب دى تله دي که پوهـيږى
غــــافل مـــه شـــه ددى عمــــر له شتـــابه
دلتـــه دم او قــــدم دواړه په حســــاب دي
پل غلــــط د لارى مـــــه ږده بى حســـابه
په هغه جهـــان به څــنګه جـــواب ورکړى؟
چـــى په دى جـهان عاجـــز يى له جـــوابه
د کاغـــذ په کشتى سيـــل به کړى تر کومه
دا کشتى به دى مـــرګى کانــــدي غـــرقابه
چى آفتـــاب يوه نيـــزه شي ته به څه کړى
اوس چــى سيـــورى له ورتښتۍ له آفتـابه
په آزار د چــــا راضى مـــه شـــه رحمـــانه
که خلاصى په قيـــامت غـــواړى له عذابه