غزل

په پښتو کې رحمان ووې

Rahman Baba

په پښتو کې رحمان ووې

په فارسۍ کې سنايي

باد دې لاس په پلو کښېښو سره رېږدي

گل دې مخ و ته نظر کا خولې پرېږدي

له هجرانه څه نه غواړم عالمه

بد هجران دی ما دې دی په قرار پرېږدي

د چمن گلونه واړه ترې قربان شي

محبوبا چې د چمن په گلو پښې ږدي

د ټولي په مينځ کې درومي لکه بطه

په قرآن قران راځي په زړونو لېږدي

په خمارو سترگو بيا مړانه وکړي

چې له ناز يې کړي راپورته بيا يې کېږدي

دا غزل په حاشيه وکښه رحمانه

د خوشال د بياض پاڼې به ورېږدي