غزل
په پښتو کې رحمان ووې
رحمان باباپه پښتو کې رحمان ووې
په فارسۍ کې سنايي
باد دې لاس په پلو کښېښو سره رېږدي
گل دې مخ و ته نظر کا خولې پرېږدي
له هجرانه څه نه غواړم عالمه
بد هجران دی ما دې دی په قرار پرېږدي
د چمن گلونه واړه ترې قربان شي
محبوبا چې د چمن په گلو پښې ږدي
د ټولي په مينځ کې درومي لکه بطه
په قرآن قران راځي په زړونو لېږدي
په خمارو سترگو بيا مړانه وکړي
چې له ناز يې کړي راپورته بيا يې کېږدي
دا غزل په حاشيه وکښه رحمانه
د خوشال د بياض پاڼې به ورېږدي