غزل

په پيرۍکې چې هوس دميو ناب کړې

Rahman Baba

په پيرۍکې چې هوس دميو ناب کړې

بېهوده گومان په صبح د ماهتاب کړې

بې طاعته عنايت له خدايه غواړې

دعتاب په ځای اميد د آب و تاب کړې

دانسته گناه کوې توبې وکاږې

لکه بُت هسې په غټو سترگو خواب کړې

په هغو غوږو چې ذکر د خدای اورې

بيا سماع په هغو غوږو د رباب کړې

په هغو شونډو چې حمد و ثنا وايې

هم هغه شونډې بيا ډوبې په شراب کړې

علم وکړې هېڅ عمل ورباندې نه کړې

لکه طفل هسې لوبې په کتاب کړې

په شپه پروت يې د مغان په ميخانه کې

او په ورځې مخ په لوري د محراب کړې

تمام عمر د دنيا په طلب گرځي

بيا د خدای په طالبانو ځان حساب کړې

له خالقه دې نه شرم نه حجاب شي

له رحمانه گوښه ونيسې حجاب کړې