غزل

پاڅه يو ځله سېراب د عشق په جام شه

Rahman Baba

پاڅه يو ځله سېراب د عشق په جام شه

په ساغر د ماه و مهر مې آشام شه

له اوله بندگي بيا آزادي ده

که مقصود د آزادۍ لري غلام شه

د صياد له وحشتونو خپسر خلاص کړه

لکه مرغ خانگي په خپله رام شه

ژوندی ځان په مخکه ښخ کړه لکه تخم

که لويي غواړې د خاورو په مقام شه

درست جهان د کمينيه په خوی وخوره

لکه ځمکه هسې لاندې تر اقدام شه

په نېستۍ کې د هستۍ مرتبه گوره

نندارچي په ويرانه کې دخپل بام شه

و دښمن ته عيب خپل په خپله وايي

ځان پخوا تر مرگه ووژنه مدام شه

په مستانو کې د عقل څښتن غل دی

که په نورو خلقو خاص يې دلته عام شه

ای رحمانه! د بلبلو ژبه زده کړه

دغه پسه په صفت د گل اندام شه