څلوريزه

پلار مې سور کفن و گور ته لاړ نيکونه واړه

ډېر خلک پرې ومړ خون يې لاړ شو تر عالمه

پلار مې شهباز خان په سخاوت کې حاتم وو

زړه يې د مزري په توره تېر و تر رستمه