غزل

را يادې هغه شپې کړه زما نا ترسه ياره

Khatir Afridi

چې تر سبا مې ژړا په تا پسې کړه

را يادې هغه شپې کړه زما نا ترسه ياره

دلبره ښه راته معلوم يې

هسې خو نه چې ته ماشوم يې

کله زهير په ما مظلوم يې

چې نه پوهېږي له هغو سره وعدې کړه

را يادې هغه شپې کړه زما نا ترسه ياره

چې ستا د مخ په تماشا وم

دغه وصال وه که جدا وم

نه يم خبر په څه سودا وم

چې تماشا مې ستا د مخ د تماشې کړه

را يادې هغه شپې کړه زما نا ترسه ياره

چې په غمونو کښې دې ګېر کړم

اوس دې دلبره څله هېر کړم

که دې يو ځل په ديدن سير کړم

ګني له غمه به دې مړ شم بيا مزې کړه

را يادې هغه شپې کړه زما نا ترسه ياره

چې د اغيارو زما يار شوې

بس اوس مې قتل ته تيار شوې

اشنا زما ځينې وېزار شوې

پروا مې نشته خو په خپله مې ذرې کړه

را يادې هغه شپې کړه زما نا ترسه ياره

څنګه قبول دغه بېلتون کړم

څه بې له تا په دې ژوندون کړم

دلبره مينې دې مجنون کړم

جانانه اوس راپورې ټوکې مسخرې کړه

را يادې هغه شپې کړه زما نا ترسه ياره

د ستا چې نه يمه د چا يمه

راغلی دا يم په خندا يم

مرور نه يمه پخلا يم

خاطره بيا که مرور شوم نو ګيلې کړه

را يادې هغه شپې کړه زما نا ترسه ياره