رنګ و خوشبو په اوښکو سرو د زړه ګلاب لري

دمـــرغلرې قــــدر هــالــــه وي چـــې اب لري

مامې د خپل زړه په کــــتاب کې روایت لیدلی

ماته خـــواږه خــــواږه را و ګـــــــوره ثــواب لري

دحـــوالـــورې انګـــوري خـولــــګۍ به بیا راکوي

پـــــرتــامــــــین دخـــونـــدوري ګـــــناه تاب لري

اخ د جـــنت د دروازې غنـــګی مې زړه ته راغی

پـــه اوښــــکو لــونــد غـــــږد ملنګ بابا رباب لري

مخ د خبرو پټ د خیال پـــه ټیـــکري ښه شاعري

داد ښکــــلا نـــاوکـــۍ پـــټ مــخ پـــه نقاب لري

د ادم زوی کـــوي خـــوږه غـــنم غــــنم شـاعري

د حــــوالـــــــورې ســــتا په نوم یې انتساب لري

چې ملایان یې پر ممبر په مینه مینه وایې

کاروان دغسې شعرونو لو ی کتاب لري