صفت د پاک رسول (ص)

مښک گلاب دواړه سره کړه

خوله صفا په غرغره کړه

ورک د خپلې خولې بوی بد کړه

بيا ثنا د محمد کړه

چې ددوه کونو بادشاه دی

محمد د عبدالله دی

دده حکم په هر جنس دی

که ملک که جن که انس دی

دی په ځان د علم کان دی

نازل شوی پرې قرآن دی

دی منذر دی، دی بشير دی

شريعت يې بې نظير دی

که تورات که انجيل ښکلي

په وار وار به راغلۀ ښکلي

په وار وار پرې قرآن راغی

نجم نجم شان شان راغی

دا په دا چې دی کامل و

درست قوت دده حاصل و

هر آيت به چې ناز ل شه

درست به ځای دده په دل شه

د نسيان وېره يې نه وه

د نقصان وېره يې نه وه

د موسی که دا قوت دی

د عيسی که دا فطرت دی

څله تورات و انجيل دواړه

کښلي ولې راتلۀ دواړه

درست قرآن واړه اعجاز دی

چې تر بې تر سينه ساز دی

چې هوښيار د درست جهان وي

په قرآن پورې حيران وي

محمد په علم ډېر و

تر موسی تر عيسی تېر و

دده علم ډک قلزم و

درست د شيش علم ترې کم و

تر لک زيات پيغمبران دي

رېزه خوار دده د خوان دي

به هر شان محمد ستايه

خو يو خدای ورته مه وايه