شين مزري چې گينډی داړي

شين مزري چې گينډی داړي

باندې نه خېژي خسي زاړي

څه عظمت، څه مهموتي دی

چې په مرگ به يې څوک وياړي

د ښادۍ سترگې دې ووځي

پرېږده دی ورپسې ژاړي

په يوه غوټه يو نيسي

باز نه دوه تارو ونغاړي

عابد خان زما شنقار دی

په غوټه وهي دوه څاړي

هم شنقار مې، هم شاهين شته

هم ښه باز لرم لک غاړي

وخت د ښکار دی سهيل وخوت

خپل خپل ښکار به پسې غواړي

خرقه څيرې د زاهد شوه

رنگ يې نه وينم د نماړي

زر به ورک شي مدعي مې

يو څو مچ دي د غوباړي

ازمېښت گوره د دهر

راته ليندي شول اوس شاړي

تېغ پرې سور مکړه خوشاله!

چې لايق دي دڅوباړي