غزل

څو په باغ کې لا يو گل د نوبهار شته

Khushal Khan Khattak

څو په باغ کې لا يو گل د نوبهار شته

د بلبلو، د توتيانو پرې چغار شته

نن دې غم له مانه ځان ساتي که ښه کا

چې په سيل د بهار راسره يار شه

چې له ياره سره مست، د گلو گشت کړم

محتسب که رانژدې شي پيزار شه

شېخ ملا دې زما غم په بهار نه خوري

چې رباب و سريندې غوندې غمخوار شته

نه به زه د ميو جام کښېږدم له لاسه

نه زما له پارسياييې سره کارشته

ما و خپلې پارسايۍ ته رخصت ورکړ

په دا نورو پارسايانو مې اوس ډار شته

ساقي بيا زما د ښهر خبر واخله

لا يو څو په کوڅو پاتې پرهېزگار شته

گل و مل، ساز و سرود، ساقي سرې سترگې

لا به ډېر عالم رسوا کا چې دا چار شته

چې په هره پياله عقل له ما زدويي

د ساقي منت راباندې په بار بار شته

د گلونو په موسم کې خوار هغه دی

چې يې نه پياله په لاس نه يې نگار شته

نن هغه شاه جهان د زمانې دی

چې دسته يې د گلونو په دستار شته

چې نا اهل په غفلت ورباندې نه ځي

ځکه وصل د هر گل په څنگ کې خارشته

د بهار زېبا گلونه سوداگر دي

لخلخه به ځنې پيري چې خريدار شته

نن خوشاله! د زړه داد د عشرت ورکړه

دا څو ورځې غنيمت دي، څو گلزار شته