غزل

ستا په عشق کې دروغجن يم سر تر سره

Rahman Baba

ستا په عشق کې دروغجن يم سر تر سره

چې له غمه دې ژوندی گرځم دلبره

زه به ستا له غمه کله شو لا مړوم

بارې دم د خدای په لاس دی ناز پروره

جدايي به مې يو دم قبوله نه کړه

که چا مرگ او بېلتون ايښی وی په غوره

شام سحر زما دا ستا زلفې رخسار دي

هېڅ مې مه پوښته له شامه له سحره

چې خبر دې په وصال او په هجران شوم

خبر نه يم له فردوسه له سقره

بې د ستا له مخه روځ راباندې شپه ده

روښنايي د ورځې چرې وي بې نمره

هسې بې سر و سامان دي هېڅوک نه شي

لکه زه چې بې سامانه يم بې سره

يو هنر مې منظور ستا په نظر نه دی

که زه وکړم ستا په عشق کې سل هنره

هېڅ اثر د رحمان اوښکې په يار نه کا

خدای دې اوښکې دچا نه کا بې اثره