غزل
تر اوو پېړيو پورې
Khushal Khan Khattakتر اوو پېړيو پورې
واړه مړه په تېغ په تير
دا دځان ستاينه نه ده
حقيقت وايم په ځير
چې له خپله هوډه، نه واوښت منصور
که وگړي په سولۍ کړ، مخ يې سور
ملامت چې په عاشق باندې وايه شي
په مذهب د عاشقانو دی معذور
عاشقان په معشوقو باندې پتنگ دي
له جهانه به لاړ نه شي دا دستور
څو د عشق مينه زياتېږي په گوگل کې
د عاشق په پوهه نورو علی النور
د عشق کار په لېونتوب دی نور څه نه دی
راشه واوره نه په عقل ، نه شعور
معشوقې وته بادشاه لکه بنده شي
که قيصر دی که خاقان دی که فغفور
روغ يې هيڅ په حال خبر نه وي له درده
که په درد کې قراري نه کا د رنځور
زړه مې سر تر پايه واړه آبله دی
په فراق کې، لکه وږی د انگور
هر هر گروه دخپل گروه سره سرور کا
د ما هيڅ نه شي له چا سره سرور
عاشقان په عشق کې واړه ناصبور دي
څه خوشال يوازې نه دی ناصبور