غزل

تر اوو پېړيو پورې

Khushal Khan Khattak

تر اوو پېړيو پورې

واړه مړه په تېغ په تير

دا دځان ستاينه نه ده

حقيقت وايم په ځير

چې له خپله هوډه، نه واوښت منصور

که وگړي په سولۍ کړ، مخ يې سور

ملامت چې په عاشق باندې وايه شي

په مذهب د عاشقانو دی معذور

عاشقان په معشوقو باندې پتنگ دي

له جهانه به لاړ نه شي دا دستور

څو د عشق مينه زياتېږي په گوگل کې

د عاشق په پوهه نورو علی النور

د عشق کار په لېونتوب دی نور څه نه دی

راشه واوره نه په عقل ، نه شعور

معشوقې وته بادشاه لکه بنده شي

که قيصر دی که خاقان دی که فغفور

روغ يې هيڅ په حال خبر نه وي له درده

که په درد کې قراري نه کا د رنځور

زړه مې سر تر پايه واړه آبله دی

په فراق کې، لکه وږی د انگور

هر هر گروه دخپل گروه سره سرور کا

د ما هيڅ نه شي له چا سره سرور

عاشقان په عشق کې واړه ناصبور دي

څه خوشال يوازې نه دی ناصبور