تلم پرخپله لاره راسره مله شوه نګارا

تلم پرخپله لاره راسره مله شوه نګارا

شوخه غمزه ګره خنده رويه خود ارا

رنګ يې د سړي د اما خوي د ښاپيريو

تن يې لکه سيم د په زړه سخته سنګ ارا

راغله په شعر راله په لاس شوه له ماورکه

کوي په کوي جاروزمه سيي غواړم بغارا

ډېرې لري نښې د صورت د زېبايۍ

څه خو درته وايم يوڅو نښې اشکارا

رنګه، تازه تنګه، قد عرعره، مو کمره

ښه يې ترڅکونو د ګلابو غدارا

غاښ يې دُر ګوهر په لب شکر آبرو کمانه

تور باڼه ناوک په دواړو سترګو خونخوارو

پوزه يې غونچه ده د زنبق سيب سپينه زنه يې

مښک د مخ خالونه په مخ کې مه يارا

هار د جواهرو د ده لړۍ د مرغلرو

تور وربل اودلي زلفې يې عنبر سارا

واړه يې د تن جامې ګلګونې زرنګارې

درسته سره لمبه ده چاليدله خد ارا

بيا هسې مدد کړه چې خوشحال سره رس کړ

بخته ددې درکې سراغ نخښه و مارا