هغه يار که په ظاهر له ما جدا دی

هغه يار که په ظاهر له ما جدا دی

په باطن کې هر زمان راهويدا دی

د ژونديو سره گرځي په عالم کې

خوار عاشق په معشوقې باندې فدا دی

کښت چې وسېځي، باران ورباندې مه شه

که په خوارو به کرم کړې، ساعت دا دی

که يې غواړم، په گوگل کې مونده نه شي

زړه مې ولاړ، د ښايسته و په سودا دی

خدا ی دې امن د هرچا له سترگو وکړه

يو عجب صحبت دمينې ابتدا دی

زه به زار کوم له دله، نه له ياره

چې په څو په بې پروا باندې شيدا دی

خپله مينه په عاشق باندې سور او رشوه

چې پرې سيځي، خبردار باندې خدا دی

گوره! څو قرنه کالونه باندې تېر شول

چې فرهاد په بېستون کې لا صدا دی

زه خوشال به چاته څه وايم له حاله

د زړه حال د مخ په رنگ پورې پيدا دی