غزل
ورځ دې تېره په شومۍ کړه شپه له خوابه
Rahman Babaورځ دې تېره په شومۍ کړه شپه له خوابه
خدای به کله يادوې خانه خرابه
په شتاب شتاب دې تله دي که پوهېږي
غافل مه شه ددې عمر له شتابه
دلته دم او قدم دواړه په حساب دي
پل غلط له لارې مه ږده بې حسابه
راستولی خدای حساب دی په کتاب کې
خبر زده کړه له حسابه له کتابه
څو په دا جهان اوبه له تنه نه شي
په قيامت به دې سينه نه شي سېرابه
اندرون به دې له اوره هسې ډک شي
چې نن ډک شوی له شراب و له کبابه
ته دا خپل نېک و بد وتله پخپله
چې ثواب دې څو تېری کا له عذابه
په هغه جهان به څرنگ خواب وکړې
چې په دا جهان عاجز يې له ځوابه
زه دې پېژنم په اصل کې تراب يې
ته چې ځان څنډې په گوته له ترابه
چې آفتاب يوه نېزه شي تروبه څه کړې
چې نن سيوري لره تښتې له آفتابه
د کاغذ په کشتۍ سير کوې رحمانه
دا کشتۍ به دې مرگی کاندي غرقابه