غزل

ورځ دې تېره په شومۍ کړه شپه له خوابه

Rahman Baba

ورځ دې تېره په شومۍ کړه شپه له خوابه

خدای به کله يادوې خانه خرابه

په شتاب شتاب دې تله دي که پوهېږي

غافل مه شه ددې عمر له شتابه

دلته دم او قدم دواړه په حساب دي

پل غلط له لارې مه ږده بې حسابه

راستولی خدای حساب دی په کتاب کې

خبر زده کړه له حسابه له کتابه

څو په دا جهان اوبه له تنه نه شي

په قيامت به دې سينه نه شي سېرابه

اندرون به دې له اوره هسې ډک شي

چې نن ډک شوی له شراب و له کبابه

ته دا خپل نېک و بد وتله پخپله

چې ثواب دې څو تېری کا له عذابه

په هغه جهان به څرنگ خواب وکړې

چې په دا جهان عاجز يې له ځوابه

زه دې پېژنم په اصل کې تراب يې

ته چې ځان څنډې په گوته له ترابه

چې آفتاب يوه نېزه شي تروبه څه کړې

چې نن سيوري لره تښتې له آفتابه

د کاغذ په کشتۍ سير کوې رحمانه

دا کشتۍ به دې مرگی کاندي غرقابه