غزل
يو څه داغ لرم په زړه د نادرستو
Khushal Khan Khattakيو څه داغ لرم په زړه د نادرستو
ددې داغ علاج ونه کړ سستو، پستو
يا يې عين په زړه وخوري يا زخمي ځي
چې هوسۍ په پره ورسي د چستو
د بې ننگو بې ننگي مې به ارمان شي
خدای به واړه چارې ښې کا وړاندې ، وروستو
د بڼو اوښکې مې وينې شي ترې څاڅي
دا د تن جامې مې نه وی د اغوستو
د دردمنو حال دردمن په قياس معلوم کا
که يې وايي، ښکاره نه دي په تندرستو
دا غزل چې د خوشال ورشي تر سرايه
ښه ياران به يې نارې و کا دلوستو