غزل

زه او عشق بې قراري

Khushal Khan Khattak

زه او عشق بې قراري

دم په دم ژړا، زاري

تېغ و کښلې راښکاره شوه

خوار عاشق دې ځان سپاري

چې هردم په ما ستم کړې

ستا دا هسې ده ياري

ستا له مهره، ستا له لطفه

زه لرم اميدواري

دايم ستا د غم وری وړم

شرط د عشق دی بردبارې

خاکپای اوسه خوشاله!

لوی به کاندي خاکساري