غزل

زه به نورو نه کړم په بتانو باندې مينه

Rahman Baba

زه به نورو نه کړم په بتانو باندې مينه

کشکې څوک مې کښلي تور يې وران کاله جبينه

خدای زما په بخره عاشقي کړه له ازله

خوښ يم په دا بخره که ترخه ده که شېرينه

زهر دي که قند دي هم په خپله خوله څرگند دي

نه مومي څوک خوند د بل دخولې له انگبينه

راشه نجومي زما لپاره فال وگوره

تللی يار به کله له سفره رايشنه

ښه تو ښه مې نه شي په تش ډاډ د کور و کلي

مرد بويه چې واخلي دغم پېټی له غمگينه

ځمکه هغه سوځي هر چې اور ورباندې بل وي

روغه خلکه شوه د رنځورو تماش بينه

نور عالم به څه کړم زه مريد دهغه کس يم

هر چې و ما راکا يو پيغام له نازنينه

څو به سوک په سترگو غړوم له هسې غمه

څو به مې تل وينې د زړه څاڅي له آستينه

سر د رحمان درومي د هجران په تېره توره

ته يې نگهبان شې يا اله العالمينه