غزل

زه دا هسې دېوانه او مجنون چا کړم

Rahman Baba

زه دا هسې دېوانه او مجنون چا کړم

له رواجه له رسومه بېرون چا کړم

نه پوهېږم چې دا چارې په ما څوک کا

لېونی د خپل نگاه په افسون چا کړم

کومې سترگې کوم باڼه کومه غمزه ده

ډوب شهيد غوندې په خاک و په خون چا کړم

توان توفيق د فتنو هېڅ راڅخه نشته

په فتنو دتورو سترگو مفتون چا کړم

رحمان هيڅ له خپله ځانه خبر نه يم

چې دا هسې رنگ محزون او زبون چا کړم