ذکر د جهاد او غزا ثواب د غازيانو او شهيدانو

په قران کې د غازيانو

صفت شوی دی يارانو

په غازيانو خدای مين دی

په غازيانو دين روشن دی

چې پسندلی د واحد دی

زه سوگند خورم مجاهد دی

چې د تېغ روشنايي نه وي

د جهان صفايي نه وي

د غزا ثواب که کښم

په کښل کښل به نه رسم

څو غازي په غزا درومي

په هر پله به ثواب مومې

چې له کوره نه روان شي

گناهونه يې پرېشان شي

له عذابه غازي خلاص وي

آمر زش يې په اخلاص وي

تر بهشته به ورشينه

گومان مه کړه چې ورشينه

څو چې حج وي د حاجيانو

څو کوششش د عالمانو

تر دا واړو چې بالا دی

د غازيانو کار والا دی

څو طاعت واړه جهان کا

ښې ښې چارې مؤمنان کا

ور سره غازيان شريک وي

که ترکان وي که تاجيک وي

چې غازي له چا آزار شي

په دنيا په دين به خوار شي

شهيدان دي په دوه رنگه

سره بېل دي ، له فرهنگه

يو په غسل ښخاوۀ شي

بل بې غسله وسپاره شي

چې شهيد شي په غزا کې

نشته هيڅ شبهه په دا کې

بې کفنه دې ښخېږي

غسل هم پرې نه رغېږي

د شهيد کفن پوشاک دی

څه حاجت د غسل، پاک دی

په خپل مال چې په تېغ ومري

حقيقت وي شهيد ښه مري

ښخاوه دې شي بې وللو

مغفرت يې دی تر تللو

هر چې مړ وي په خپل ځای کې

دارالحرب سره په سرای کې

د خپل رخت سره ښخ ښه دی

هيڅ حاجت د غسل نه دی

د اسلام په دار کې مړی

چې په تېغ وي چا مړ کړی

هغه هم د غسل نه دی

د جامو سره ښخ ښه دی

چې شهيد وصيت وکا

بيا هاله د دم وا نه کا

مسئله ده د ولو نه دی

روايت دی وللی ښه دی

که په خوله ذکر د حق کا

د هغه جهان نطق کا

هغه غسل نه بويه

مرتبه يې ده لا لويه

کا لري هسې زخمونه

پټه خوله اوسي په خونه

مړ شي دی په بېخودۍ کې

کار د ولو دی په بدۍ کې

شهيدان چې د ثواب دي

هغه دا رنگه حساب دي

حقيقي شهيدان نه دي

په ثواب شهيدان مړه دي

څوک چې لاندې تر دېوار شي

مړ د نفس په بد آزار شي

يا په اور کې لولپه شي

يا په بحر کې غرقه شي

يا په وخت د لنگون ومري

ښځه، يا په حد چې ومري

چې مقتول د حرامي وي

په زندان صمصامي وي

که بې اوسپنې څوک ومري

په ناحق شهيد دی ښه مري

که مجروح واخلی له ځايه

په لار ومري ورته وايه

په دا واړو غسل روغ دی

شهادت يې نه دروغ دی

حرامي چې مال د بل خوري

تېره توره غشي بل خوري

هغه هم د وللو نه دی

عقوبت لره نه ښه دی

نه دې مونځ ورباندې کېږي

بلکې دی دې نه ښخېږي