غزل
زړه مې بايلو ستا په مهر محبت کې
Rahman Babaزړه مې بايلو ستا په مهر محبت کې
عاشقۍ دې زهر راکړه په شربت کې
لار زما و يار ته مه تړه ناصحه
ما موندلی دی دا يار په ډېر محنت کې
که صورت د هغې مستې در ښکاره شي
عقل هوش په دې هېڅ نه وي په صورت کې
که د عشق تر کمر پرېوځي غاښ به بايلې
ته چې ما ته غاښ چيچي په نصيحت کې
زه توبه په هغه تېر عمر وکاږم
چې صرف شوی دی بې ياره په غفلت کې
د اشنا دمينې پت به رامات نه شي
که مې سر له تنه درومي په دا پت کې
له ادب يې ومخ ته کتی نه شم
خدای راپېښه جدايي کړه په وصلت کې
په قيامت که څوک له نيته پوښتېده شي
زه د يار د کوڅې خاورې يم په نيت کې
لکه زه چې يې د در په خاورو خوښ يم
خوښ به نه وي سلطانان په سلطنت کې
د درگاه په خاک نشينو يې تل سخ وي
د غمونو دخل نشته په جنت کې
د دنيا له دولتونو بې پروا يم
زه رحمان د عاشقيه په دولت کې