ای زما د زړګي سرد سترګو توره

د بهار وږمه تا وېږي ستا له کوره

داجهان بهار ښايسته کړستا دپاره

ته له خپل قدره خبرنه يې هر ګوره

که اسمان اوکه دامځکه که هوا ده

که د لمراو دسپوږمۍ سپينه رڼاده

دغه واړه خدای پيداکړه ستا د پاره

دنيا ټوله ستا ددوه سترګو بهاده

ګلو ځان ښايسته کړی نن زمان دی

ستا دپاره  پيدا شوی داجهان دی

هرشی غواړي چې مقبول شي ستا حصورکې

د ﻻله په زړه کې هم دغه ارمان دی