معاصر · شعر او نثر
ګل پاچا الفت
Gul Pacha Ulfat
د پښتو نامتو شاعر، لیکوال، ژورنالېست او د ژبې او ادب د بنسټونو فعال مشر.
ژوند او اثر
پېژندنه
ګل پاچا الفت په ۱۹۰۹ کال د لغمان د قرغیو په عزیز خان کڅ کې زېږېدلی و. هغه دیني او عربي علوم ولوستل او په ۱۹۳۵ کال یې له انیس ورځپاڼې سره رسمي ادبي او ژورنالېستي کار پیل کړ.
الفت د ولس اوونیزه جوړه کړه، د پښتو ټولنې مشري یې وکړه، په کابل پوهنتون کې یې تدریس وکړ او د شعر، نثر او ټولنیز فکر ګڼ اثار یې ولیکل. هغه په ۱۹۷۷ کال وفات شو.
د شلمې پېړۍ د پښتو روښانفکره، اخلاقي او ټولنیز ادب یو بنسټیز شخصیت.
سرچینې
د پېژندنې سرچینې
ثبت شوي اثار
شعرونه
د ښځو شکوه
بادونه د خزان غوټۍ خندا ته نه پرېږدي
شاعر
نور يې وصل کې نه مومې څه چې دی مومي هجران کښې
رَحمان بابا
پېژندلی دې هم ځان او هم جهان دی
خوشحال خټک
د ادب او شعر لويه قهرمانه
سيد جمال الدين
بې حسابه څاڅکی توی په بحر و بر شي
پښتون سيده
توره تياره وه مړه اولسونه
بو علی سينا
نه يې سيال نه يې نظير شته په جهان کې
ريا کاره
ستا ټول کارونه خدايږو دی برای نام غوندې
د حقيقت ورځ
ډېر ښايسته او سپين مخونه به تک توروي
دلته شته بل چېرته نشته
د سېلاب مخه چې د شگو په بندونو تړي
سپوږمۍ
د اسمان په زړه کې ځای دی تا نيولی
د آزادۍ وږمه
پسرلی و تازگی وه غوړېدلی ؤ گلونه
په غره کې
لمر لوېدلی ؤ تياره په خپرېدو وه
تحول
هغه چې و زمونږ آغا او زمونږ خان غوندې
حسب الحال
زمونږ دتورې شپې احوال باد سبا ته وايه
لوبې کوي
په ږيره د بابا اوس ماشومان لوبې کوي
معنا وگوره
سرو صورت يوازې مه گوره معنا وگوره
هوښيار او دنيا دار
اوريدلی مې قصه له روايانو
د پسرلی انتظار
چې اميد ورته د باغ او دصحرا شي
د پسرلی زېری
راغی پسرلی بيا به وطڼ گل و گلزار شي
د بَهار ننداره
د اتڼ د پاره زاڼو قطار جوړ که په هوا کې
پسرليه
پسرليه! بيا دې راوړه سره گلونه
د بهار هر کلی
هر کله راشې تازه بهاره
د گلزار ننداره
بيا وطن ښکاري تازه نوی بهار دی
د غرو پسرلی
غرونه رغونه له گلو ډک دی
د کال ځوانی
دا زوړ جهان چې بېرته ځوان شوی
دهقان ته خطاب
ای دهقانه وخت د کار او ستا د زيار دی
د بهار ښايست
هغه ښکلو چې پخپل خسن سينگار
ستا دپاره
ای زما د زړگي سرد سترگو توره
بېديا او دبهار وږمه
يوه ورځ له کور او کلی شوم بهر
بلبل او نسيم
سبا يي چې غوټی باغ کې وخندل
پسرلی او د ژوندانه راز
يوه ورځ د سيند په غاړه شين سحر ؤ
د کايناتو تحول
يوه ورځ وو ماليدلی دا باغونه
د باغ عمر
يوه ورځ په يوه باغ کې گرځېدمه
د اسمان لور
چې د هر سړی د تورې شپې رڼا ده
که نه وی
حق او باطل نه معلومېږي حق بيان که نه وي
غلط فکر
وران کار به ودان گڼې دلته که اوسېږې ته
څه قبلوم
يم شمع د تورتم په سر اورونه قبلوم
څه لرمه
نه وايم دا چې نوی نوی لباسونه لرم
مه راکوه
غنا دزړه او سترگو راکړه دنيا مه راکوه
فضيلت
فضيلت انسان علم اوعمل دی
په کار نه ده
په مذهب او دين خندا څه په کار نه ده
حقيقت
حقيقت په دنيا هومره دی نايابه
وگوره
زه درته نه وايم کتاب د افلاطون وگوره
حق نشي ويلی چې په خق باندې شيدا نه وي
څه کړم هغه سترگې چې کتاب لره بينانه وي
بد حاکم
هر څه کولی شي حاکم د چا پروا نلري
کوټوال
هر څه کوي پخپله خوښه د چا کله مني
د سبا فکر
پس له څو ورځو به نه ستا ډول و سينگار پاتې شي
کتابونه او نسخې