غزل
ای چې اصل دې يوه قطره مني ده
خوشحال خان خټکای چې اصل دې يوه قطره مني ده
په دا هسې رنگ وجود دې څه منې ده
راشه! زړه ورپورې مه تړه نادانه
که يې گورې دا فاني دنيا دنې ده
عارفانو ته ترخه شوله تر زهرو
په غافل باندې شېرينه تر گني ده
له گدايه نه لا څه خو مخ جار باسي
تل تشنه ناسته په وينو د غني ده
روغ يې واړه په کمند د مکر بندکړل
آزادي که ځنې شته د لېوني ده
تل دې خوښ د خوشال زړه د عشق په کار وي
خو يو عشق دی چې دده خوښي هني ده