ای درېغه غم د عشق چې انتها ته رسېدی

ای درېغه غم د عشق چې انتها ته رسېدی

حاصل به وي د غم چې ابتدا ته رسېدی

راستون د پل نشان چې نه شم، ږدم چې هر قدم

ارمان چې همرهان مې مدعا ته رسېدی

الفت که وي د تار غوندې د دوو زړونو تر مېنځ

اشنا به بې اختياره خپل اشنا ته رسېدی

څو څو ځله مې ورانه بړبوکۍ شوه د هستۍ

څه سوال د ودانۍ و که صحرا ته رسېدی

الفت خو جدا څيز دی ای سېلابه د جذبې

دا شور دې مبارک و که دريا ته رسېدی

زړگی مې يو اعجاز شو د ژوندون له تعلۍ

وی مرگ به يې همدم که مسيحا ته رسېدی

حمزه محسوس وجود دی او معقول يې خلق دی

عارف به وم نظر که تماشا ته رسېدی