ای په خپل گومان کې بړوسه

ای په خپل گومان کې بړوسه!

له اصلي کاره مايوسه!

دانه، نه يې چې دې مغز وي

بې دانې حبطه بوسه!

و خپل عيب وته ړوند شوی

د پردي عيب جاسوسه!

په کرده د مرد قيمت دی

نه په لاف، په ټسه ټوسه

چې پيدا يې خوشبويې شوه

اگر ښه شو تر آبنوسه

د توتي برابر نه يې

که نگار لرې طاوسه!

که غوټه کړې په چر گوړيو

په دا باز نه شوې ټپوسه!

لعل و دُر پرې حبطه دي

چې رنگ نه لري عروسه

راشه ، مخ په آيينه کړه!

چې څېره شي در معکوسه

د خوشال خټک توبه ده

ستا له زرقه له سالوسه