عقله چې څو دې سلسلې پاتې دي

عقله چې څو دې سلسلې پاتې دي

هومره زنځير او زولنې پاتې دي

ستا التفات چې ورته ست ونه کړ

چرته دي اوښکې پښتنې پاتې دي؟

لېمه مې ټيټ خو مضطرب غوندې دي

لا د ديدن مې حوصلې پاتې دي

ډکې مې سترگې شوې لا غريب پاتې دی

پس له بارانه زلزلې پاتې دي

حمزه اشنا به خامخا راشي

نوې سپوږمۍ ته خو لا شپې پاتې دي