اشنايي دې را ښکاره شوې بې وفا يې

اشنايي دې را ښکاره شوې بې وفا يې

چې زما سره اشنا، د بل اشنا يې

و بل باغ وته به سترگې کږې نه کړې

چې زما د باغ بلبله، په توتا يې

لا به کله ځای زما په سترگو وکړې

ته مين زما د دوه سترگو توتيا يې

زه جدا، له تا په سوز و په گداز يم

ته په گشت دگلستان په لاس مينا يې

په ليدلو دې خوښي درسره راوړې

لکه تللی ياغي باز راغلی بيا يې

د اميد غوټۍ مې واړه شگفته شي

چې دې ووينم په ما لکه سبا يې

ستا په مينه پورې سل کا نخوالونه

دخوشال دله! په چا باندې شيدا يې