غزل
بادشاهي لري هر يو غلام د ستا
رحمان بابابادشاهي لري هر يو غلام د ستا
د خاصانو په ځای ناست وي عام د ستا
پخته کله دي چې لاف د پختگۍ کا
پختگان دي په دې خم کې خام د ستا
خو هم هومره يې په ننگ و نام نظر وي
څو چا نه وي اورېدلی نام د ستا
همېشه به له مقامه بې مقام وي
هغه څوک چې لټوي مقام د ستا
څو په خپلو وينو گل غوندې غرق نه وي
وبه نه ويني رخسار گلفام د ستا
صبح و شام په هغه خلکو باندې يو وي
چې ارزو لري هر صبح و شام د ستا
بل کلام يې په زړه کله اثر کاندي
چې تر غوږ يې شي شېرين کلام د ستا
فراموش کاندي همه نورې مستيه
هر چې نوش کاندي باده په جام د ستا
دام د ستا د تورو زلفو عالمگير دی
تنها نه يم نښتی زه په دام د ستا
زه رحمان دعا سلام په هغو وايم
هر چې ما لره راوړي سلام د ستا