غزل

زه داهسې دیوانه او مجنون چا کړم

رحمان بابا

زه داهسې دیوانه او مجنون چا کړم

له رواجه له رسومه بیرون چا کړم

نه پوهیږم چې دا چارې په ما څوک کا

لیونی د خپل نګاه په افسون چا کړم

کومې سترګې کوم باڼه کومه غمزه ده

ډوب شهید غوندې په خاک و په خون چا کړم

توان توفیق خو د فتنو را څخه نه و

په فتنو د تورو سترګو مفتون چا کړم

رحمان هېڅ له خپله ځانه خبر نه یم

چې دا هسې رنګ زبون او محزون چا کړم