چې بندي د يار د زلفو په کمند دی

چې بندي د يار د زلفو په کمند دی

بهانه يې دخلاصيه دغه بند دی

سر مې يار وته پېشکش کړ، لا شرمېږم

د نادارو عذر پټ نه دی، څرگند دی

نه شکرې دي، نه قند دي، نه بنات دي

د شهۍ د شونډو لا گوښی بل خوند دی

څه صفت د هسې حسن په غزل کړم

چې په نونس بابه کل مشکل پسند دی

څه به غم د مال و ملک د دين و دل کړم

چې لا ستا له غمه روغ گرځم انند دی

يوه زړه مې به دا هسې شندې نه کړې

کله هم د عاشقيې کار پسند دی

د خوشال خټک دې ستا په سر سوگند وي

که يې بې له تا په نور څه زړه خورسند دی