چې دا هسې لاس په لاس دنيا پرېښودي

چې دا هسې لاس په لاس دنيا پرېښودي

څه چوا چندڼ په ځان پورې مښودي

دا دنيا په مثال پوله مرگ سېلاب دی

د سېلاب په مخ کې څه پوله اېښودي

جل زلمې لا واده نه وي سره کونډ شي

دا رنگ چارې دمرگي د خرخښو دي

قافلې چې په دنيا کې شوې داخلې

بيا هم هسې معلومېږي چې دلښو دي

دا سفر به په هغو باندې اسان وي

چې ترکوچ پخوا په زېرمه د توښو دي

چې بې وخته ارمان کا په وخت ويده وي

د هغو عالمو ږيرې د وکښو دي

دا لا خدای دی چې دا خلک گرځوينه

اجل اور زړونه جونگړې د وښو دي

په هر شان چې يار خوښېږي زه يې کړمه

خندول د صاحبانو په پېښو دي

د يارغم مې لکه تاج دی په سر ايښی

نور غمونه مې همه لاندې تر پښو دي

معشوقې په عاشقانو خود پوهېږي

دلته څه د عاشقۍ نخښې د ښوو دي

تر ابده آزادي ده پرې حرامه

چې بند شوي د حرص په پلوښو دي

په خپل ځای به يې هر هر کلام په کار شي

د رحمان ويل طالب لره د کښو دي