غزل

چې مشغول نه وي د ترکو په جمال څوک

رحمان بابا

چې مشغول نه وي د ترکو په جمال څوک

نور به څه کا په دنيا کې اشتغال څوک

د بل خط په عبارت به څه نظر کا

چې نظر کاندي د ستا په خط و خال څوک

نور خوبان د ستا تر مخ پورې دي هسې

لکه بل کا د آفتاب په مخ مشال څوک

چې عنقا شو اهل دل په دا دنيا کې

ترو به څه وايي و چا وته احوال څه

که عاشق په عشق کې ژاړي هېڅ گرم نه دی

په دا هسې درد کې نه لري مجال څوک

چې يې قيل و قال له ياره سره وشي

له نور چا سره به څه کا قيل و قال څوک

چې په اصل کې خدای نه دی پيدا کړی

ترو به څه غواړي د ستا د مخ مثال څوک

سرخرويي په سر اچوي سور شال څوک

نه هغه چې په سر اچوي په ځيگرخون ده

مخ روڼي ده د هر چا په خپلو اوښيو

په دا نه شي چې يې مږي په رويمال څوک

بې ښه خوی به مخ روڼي د هېچا نه شي

که هر څو يې پاکيزه کړي په رويمال څوک

سړی بويه چې په نېک عمل نازېږي

نه چې ناز کا د دنيا په ملک و مال څوک

د دنيا چارې فاني دي مرد هغه دی

چې نظر کا په حرام او په حلال څوک

هر چې کر کا د وربشو غنم غواړي

له خاطره دې بېرون کا دغه خيال څوک

که يې شعر د رحمان مومند تر غوږ شي

غوږ به نه باسي په شعر د خوشال څوک