غزل

چې نه لري ننگونه

خوشحال خان خټک

چې نه لري ننگونه

ويې مه وينې رنگونه

دا د ننگ د پاره گرځم

په دا هسې گړنگونه

صد رحمت راباندې ښايي

په دا هسې اهنگونه

په څو به ځنې درومي

چې د زړه لرم زنگونه

مهدي له غاره ووځه

کښېږده پښه په پالنگونه

نه دين شته، نه آيين شته

شرم لاړ په فرسنگونه

مختورن ظالمان ډېر دي

چې اخلي کلنگونه

د عدل توره واخله

ملک اسلام کړه په جنگونه

بيداره اوسه زرکې

شهند گرځي په څنگونه

خوشاله فهم وکړه!

چې پرېوځي خرسنگونه