غزل
چې په سب د ابوبکر، د عمر دي
خوشحال خان خټکچې په سب د ابوبکر، د عمر دي
که په خوله کلمه لولي هم کافر دي
د هغو په مرگ ثواب گټلی بويه
چې بد گوی د ذی النورين و د حيدر دي
رافضي، خارجي دواړه باور وکړه
تر سگانو، تر کوسانو لا بتر دي
تر مهدي پورې يوولس دي يا دولس
چې همه زويه نمسي د پيغمبر دي
همه واړه امامان وو دخپل دور
همه واړه د دنيا، د دين سرور دي
له اوله تر اخره که گروهېږې
دبتول اولاد مې واړه نور بصر دي
چې دوستي يې د سيد نه وي په زړه کې
دهغو سړيو تل خاورې په سر دي
تر هلال او تر بلال يې صدقه شم
لا رانجه مې د پله د پله خاورې د بوذر دي
په سرو زروکې کمی د قدر نشته
صحابي د پيغمبر واړه سره زر دي
زه خوشال خټک هغه سني مذهب يم
چې ياران راباندې واړه برابر دي