غزل
چې په يار شومه مفتون
امیر حمزه شینواریچې په يار شومه مفتون
ځکه شوم لکه مجنون
عشق په ما بل کړی اور دی
چې سوخته مې شو لړمون
په بڼو غشو مې ولي
شوخوراک مې ځيگرخون
په ظاهر مې روغ صورت دی
سوی لوی اندرون
نه مې خوب نه مې خندا شته
يم دېره په مېږه تون
دا مې حال شو چې مې وکړو
د ښايسته وو پيوستون
پوه ورځ تر بل بتر يم
راته ښه ښکاري پرون
په وصال کې دې مهجور يم
لکه تږی آب کې نون
ما حاصل کړلو په عشق کې
درد وغم، سودا، جنون
هېڅ دارو علاج مې نه شي
د حکماوو په معجون
بې اشنا مې دارو نشته
څه لقمان څه افلاطون
په ساعت کې ندا اورم
د الينا راجعون
په ماجور او جفا کاندي
د اغيارو په لمسون
خدای دې چاته ښکاره نه کړي
دحمزه حالت زبون