چې پای بند شه د ليلی په اشتياق

چې پای بند شه د ليلی په اشتياق

مجنون واچول و نورو ته طلاق

چې د ميو د مطرب په خوند خبر شه

فراموش کړه صوفي نفل د اشراق

جام د ميو دی يا رقص د خوبانو

په هر ځای چې وبله جمع شي عشاق

په نسياوو نظر نه کاندي بې نقده

که څوک حورې ورته ستايي يا براق

چې حاصل يې د دلبرو يگانگي شي

د دويۍ خبرې نه کاندي مشتاق

حرکت له ځايه نه کا لکه شمع

که يې اور د عشق بلېږي په تاړاق

هسې خوښ وي د خپل يار په درد و غم کې

ته به وايې چې بادشاه دی د آفاق

هسې محو وي د عشق په ميو ناب کې

چې خبر نه وي په وصل په فراق

چې روان يې د سفر په لويه لار ته

راشه پرېکړه له هر چا نه اشتياق

که ظاهر په صورت وي په معنی نه وي

لکه کښلی د لا لفظ په اوراق

څو يې تن په کار و زار کې فنا نه شي

نه جارباسي مخ اسونه دعراق

د عراق اسونه کار په اشارت کا

په وهل په کوټل کار وي د ايلاق

چې خدای پوه کړ د بڼو پوهېږي په شلاق

چې پوه نه شو نه پوهېږي په شلاق

که يې سر ځي که يې مال ځي خدای دې نه کا

د طالب او د مطلوب تر ميان نفاق

د قسمت پاسی په لاس نيولی ناست يم

نه پوهېږم چې به جفت شي که به طاق

ته چې پند وايې ناصحه و رحمان ته

کاشکې نور کړې هغه کښلي د ميثاق