د حسن سپېلنی يم سرۀ مجمر ته به دريږم

د قبر شمه نه يم چې پټ سر ته به دريږم

که ور راخلاصوې که نه ځواب خو راکوه

نه لمر يم او نه سيوری چې هر در ته به دريږم

د ستوريو سفر غواړم چې منزل ورسره درومي

ستومانه بيړۍ نه يم چې لنګر ته به دريږم

فطرت مې جاريدل دي لکه عطر د ګلونو

ملا نه يم چې خپل خپارۀ څادر ته به دريږم

د زړۀ خولۀ مې سل ځايه په ديدن پسې وتلې

هغه تنده مې نه ده چې کوثر ته به دريږم

ساقي زما هم زده ده د مستۍ ناسته ولاړه

مينا ته به پريوځم او ساغر ته به دريږم

پسرليه د عشرت په محفلونو کې ته ګرځه

زۀ څاڅکی يم د وينو سرۀ پرهر ته به دريږم