نظم
د بعث يعنې پس د مرگه ژوندون
خوشحال خان خټکلکه گور وته چې يون شته
پس له مرگه بيا ژوندون شته
خدای په هر چاره قادر دی
بل ژوندون تر والا زر دی
چې په دا باندې څوک شک کا
ځان به درست له کفر ډک کا
په آواز د صور له گوره
پاڅېدل دي زما وروره
صور شپېلۍ د اسرافيل ده
لوی د پونسو لکه ميل ده
فراخي يې زما لاله
چې سړی ځي په زر کاله
څلور ښکر د صور يادېږي
هر يو ښکر يې جهان کېږي
د عمل نامې به وا شي
په هر لوري به غوغا شي
څوک نېکبخت څوک په بدبخت وي
د بدبخت حساب به سخت وي
چې نامه په ښي لاس ور که
نور قيامت به پرې اختر کا
چې نامه په کيڼ لاس مومي
و دوزخ لره به دورمي
دده مخ به واړه تور وي
درست وجود به يې تور سکور وي
دنېکبخت مخ به تابان وي
تر مهتاب به لا رخشان وي
راضي من به ځنې خدا شي
جنتونه به يې ځای شي
تل به اوسي په جنت کې
په خوښيې په راحت کې
ور سره به وي تل حورې
په هر دم ورته حضورې