غزل
د دني دنيا دا هسې قرار داد دی
خوشحال خان خټکد دني دنيا دا هسې قرار داد دی
چې گهي يې رانيول، کله يې داد دی
عاقبت به د دنيا په غم غجمن شي
هغه زړه چې د دنيا په ښادۍ ښاد دی
د دو شش نارې وهي دوه خال يې پرېوځي
دا دنيا په مثال نر د سړي نراد دی
له دنيا نه هيچا کام موندلی نه دی
که شېرين وه که خسرو و که فرهاد دی
د دنيا مثال که وگورې عاقله!
په حساب لکه اوبه يا کله باد دی
نه اوبه په يوه ځای کې قراري کا
نه د باد په يوه ځای باندې ايستاد دی
مبتلا يې همېشه په زړه محزون دی
طلبگار يې هر زما په بلا ياد دی
تر وفا يې د جفا خويونه ډېر دي
ځکه هسې دخوشال ځنې فرياد دی