غزل

د جهان خوښي همه دهغه کس ده

خوشحال خان خټک

د جهان خوښي همه دهغه کس ده

چې مېشته يې د محبوبې په جوس ده

د ښه مخ له نندارې چې نظر نيسې

که يې گورې هم دغه هوا د نس ده

که سوگند راځنې غواړې هم به وکړم

تر اول مې په تا مينه يو په لس ده

ډېرې مينې، اشنايۍ څه په کار نه دي

يوه زړه لره يوه اشنايي بس ده

چې دوه ښه خواږه مين سره دلگير کا

د غمازو وينا څه د سترگو خس ده

بې پروا، بې فهمه مه راه خوشاله!

په پالنگ مې ډېره وېره د عسس ده