د مرغۍ که وزر شته الواته کا

د مرغۍ که وزر شته الواته کا

څه په دور لکه باز هسې خاته کا

که مته غوندې تېره لري مږک داړه

څه مته غوندې گوزار وته واته کا

په ارمان د ديدن مرم پرې مې سلام دی

چې ځير ځير مې د يار مخ و ته کاته کا

ښايسته په جهان ډېر دي ښه هغه دی

په ښه خوی چې د عاشق د زړه ساته کا

لکه سترگې د تصوير ځنبل يې نه وي

چې مې سترگې ښه جمال وته کاته کا

څه خوښې يې پکښې ايښې ده پوهېږي

هر نفس چې دې واته ننواته کا

و احوال وته يوه دوه شي دوه څلور شي

په شماره کې څلور هم ورنه اته کا

په هرڅه کې يې لذت فرحت راحت دی

لکه ساچې و واته ننواته کا

که په تن خوشال خټک دی ځنې لرې

دده زړه، د يار په کوی کې جار واته کا