غزل
د تقوی لافې وهي د صادقۍ
خوشحال خان خټکد تقوی لافې وهي د صادقۍ
په قاضي گوهان تېر د فاسقۍ
په رښتيا خبر و هم متردد يم
په وسواس کړم د عالم منافقۍ
دا چې وايي څوک به هست کړم ، څوک به نېست کړم
سکه دعوا کاندي سړي د خالقۍ
که عذرا په ملک کې شته مخ دې ښکاره کا
زه په تن کې زړه لرم د وامقۍ
آدم زاد په تفاوت سره پيدا دي
يو په بل تېری لري د فايقۍ
د بزرگانو په مسند هغه نستۍ کا
چې لري واړه اسباب د لايقۍ
ننگياليو سره وېره د سر نشته
سر سړی پرې کا د خره په سارقۍ
نمر په گوته پټاوه نه شي خوشاله!
هيڅ منکر مه شه له خپلې عاشقۍ