دوې دې تورې سترگې لکه دوې تورې بلا

دوې دې تورې سترگې لکه دوې تورې بلا

دوې دې تورې وروځې لکه دوې تورې بر ملا

بيا دې تور باڼه د دواړو سترگو کربلا

بيا دې تور زلفې تر ښامارو بد بلا

له هسې رنگه حاله، راته ووايه اصلا

د هغو به څه احوال شي چې په تا وي مبتلا

عاشقان دې واړه سر کړل همېشه په واوېلا

چې هسې رنگ ستم به په هېچا نه وي اصلا

د خاطر بخڅه مې هسې تا خالې کړله تالا

لکه غل د خپلې خونې همېشه روږدی په غلا

نه به بل څه و کښي نه به کاندي نور املا

دا بنده خوشال او ستا له عشقه مشغولا