څلوريزه

غم دی که غر دی راباندې پرېووت

خوشحال خان خټک

غم دی که غر دی راباندې پرېووت

که سرې لمبې دي زړه مې کښېووت

راباندې تل تل دغم تاختونه دي

زبون يې بياموندم خو راپسې ووت