څلوريزه

غم دی که غر دی راباندې پرېووت

Khushal Khan Khattak

غم دی که غر دی راباندې پرېووت

که سرې لمبې دي زړه مې کښېووت

راباندې تل تل دغم تاختونه دي

زبون يې بياموندم خو راپسې ووت