غزل

مه ګوره سبا نن مي د زړه داغونه مه ګوره

ځه پر خپله لاره نااشنا زخمونه مه ګوره

پام چي دي لاسونه په مجمر کي لولپه نه سي

ډېر مي د سينې ايرو کي پټ اورونه مه ګوره

نور مي د زړګي د حجرې شمعي خاموشي دي

سوي پتنګان د هيلو وران قبرونه مه ګوره

ما ته د ازل ساقي نسکوره پياله راکړله

نور مي په خمار کي د مستۍ خيالونه مه ګوره

زه لکه حباب له راز ويلو پناه کېږمه

مه پرانيزه خوله مي دلته پټ رازونه مه ګوره

ما يې له سرو سترګو د خونرېز تعبير اخيستى دئ

ما ته د شفق او د ښکلا خوبونه مه ګوره

څوک د لېونيو له کاروان سره راغلى دئ

پرېږده جهاني د لېونو ګامونه مه ګوره