که مې هر څو ته بادشاه يې، زه گدا يم

که مې هر څو ته بادشاه يې، زه گدا يم

مخ له مانه مه جارباسه، مبتلا يم

زه چې ستا د غلاميې داغ لرمه

هيڅوک ځان سره سم نه گڼم، بادشاه يم

د خاطر ور مې تړلی دی په غيرو

له عالمه سره ناست په فکر ستا يم

که دې څوک په درد دردمن دي زه دردمن يم

که دې څوک د تلي خاورې، زه خاکپايم

کله ستا د راز خبرې په کاغذ کښم

کله ستا له مخه حال قلم ته وايم

د ښه مخ د عاشقانو دې شمار نشته

ولې زه په همه واړو کې يکتا يم

خادمانو له شمارې مې محروم مه کړه

که د نورو انعامونو دې نه ښايم

که په ما مهر کرم کوې نه ښايې

که په ما جور و ستم کوې سزا يم

تا خوشال و ته ويل چې څه په کار يې

که په کار، که نه په کار يم، خو هم ستا يم