غزل
که په باغ کې رنگا رنگ گلونه ډېر وي
خوشحال خان خټککه په باغ کې رنگا رنگ گلونه ډېر وي
هسې نه چې دگلاب د گل په څېر وي
اشنايي دې گبينه ده، که شکرې
چې خواږه يې په څو رنگه رابرسېر وي
ستا دوره د سپينو څو ثنا، صفت کړم
چې تر پېره ميره زړه وته راتېر وي
آرزو به د حيوان د اوبو نه کا
عاشقان دې چې د خولې په ميو سېر وي
چې په عشق سره ژوندي دي مرگ يې نشته
که په گور کې تر دا تورو خاورو زېر وي
د غمزې تورې يې هر چېرته وژل کا
لور په لور يې شهيدان په دا شمشېر وي
تل يې لوبې دي زما د زړه په وينو
ستا دسترگو آهو ماته لکه شېر وي
ستا د زلفو هر هر پېچ وته چې گورم
همگي په رنگ و بوی لکه کستېر وي
چې خوشال دې يوزمان ديدن ونه کا
يو زمان ورته ترکاله هم لا ډېر وي